نکات نگارشی و تایپی – ۳
نکات نگارشی و تایپی – ۲
چند نکتۀ کوتاه برگرفته از «دستور خط فارسی»، تألبف فرهنگستان زبان و ادب فارسی:
«به» در موارد زیر پیوسته نوشته مى‌شود:
۱- هنگامى که بر سر فعل یا مصدر بیاید (همان‌که اصطلاحاً «باى زینت» یا «باى تأکید» خوانده مى‌شود):
بگفتم، بروم، بنماید، بگفتن (= گفتن)
۲- به‌صورت بدین، بدان، بدو، بدیشان به کار رود.
۳- هرگاه صفت بسازد:
بخرد، بشکوه، بهنجار، بنام
«به» در مواردِ دیگر جدا نوشته مى‌شود:
به برادرت گفتم، به سر بردن، به آواز بلنـد، به‌سختى، منـزل‌به‌منـزل، به نام خدا
تبصره: حرف «به» که در آغاز بعضى از ترکیب‌هاى عربى مى‌آید از نوع حرف اضافهٔ فارسى نیست و پیوسته به کلمهٔ بعد نوشته مى‌شود:
بعینه، بنفسه، برأی‌العین، بشخصه، مابازاء، بذاته
ـ هرگاه «باى زینت»، «نون نفى»، «میم نهى» بر سر افعالى که با الف مفتوح یا مضموم آغاز مى‌شوند (مانند انداختن، افتادن، افکندن) بیاید، «الف» در نوشتن حذف مى‌شود:
بینداز، نیفتاد، میفکن
«بی» همیشه جدا از کلمهٔ پس از خود نوشته مى‌شود، مگر آنکه کلمه بسیط‌گونه باشد، یعنى معناى آن دقیقاً مرکب از معانىِ اجزاى آن نباشد:
بیهوده، بیخود، بیراه، بیچاره، بینوا، بیجا
«مى» و «همى» همواره جدا از کلمهٔ پس از خود نوشته مى‌شود [با نیم‌فاصله یا فاصلۀ مجازی]:
مى‌رود، مى‌افکند، همى‌گوید
* توصیه می‌کنم سری به وب‌سایت فرهنگستان زبان و ادب پارسی بزیند و «دستور خط فارسی» را دانلود یا از روی سایت مطالعه نمایید.
لینک دانلود کل سند به صورت پی‌دی‌اف PDF با حجم کمتر از ۲ مگابایت
لینک صفحۀ وب
از این پس، از وبلاگ جدید من (بلاگ اسکای) دیدن فرمایید. متن‌ها در وبلاگ جدید با فونت استانداردِ «یاس» تایپ شده است و شما اگر این فونت را دانلود و نصب نمایید، مطالب وبلاگ را زیباتر خواهید دید.
www.TranslatorPal.blogsky.com